De oorsprong en ontwikkeling van kickboksen in Nederland
In Thailand had men een periode de gewoonte om vechters van andere martial arts uit te nodigen om uit te komen tegen muaythai vechters. Zo kwam er begin jaren ’60 een team Japanse kyokushin karateka’s naar Thailand om te vechten met muaythai vechters en deze karateka’s moesten het allemaal afleggen tegen de Thaise boksers. De leraar van deze vechters. Kenji Kurosaki, is toen zijn technieken gaan aanpassen om het vechten effectiever te maken en noemde het kickboxing. In 1972 werd zijn pupil Shima de eerste buitenlander die een Thai op Muay Thai-regels versloeg. DeNederlandse karateka’sPlas, Van Looy en Van De Hemel leerden deze stijl in 1975 in Japan bij Kurosaki en brachten het kickboksen naar Nederland. Tom Harinck had met zijn (full contact karate) vechters een soortgelijke ervaring als Kurosaki en ging zelf in Thailand trainen om de fijne kneepjes van het muaythai te trainen en gaf die door aan ziijn leerlingen. De eerste kickboksleraren in Nederland waren dus oorspronkelijk karateka vandaar dat in het kickboksen de leraar vaak sensei genoemd wordt en het “ush” of “osu” niet van de lucht is.
Begin zeventiger jaren ontstond in Amerika het full contact (karate), zeg maar kickboksen zonder low-kicks en kniestoten. Deze vorm werd ontwikkeld om taekwondo, kung fu en karate beoefenaars full contact tegen elkaar te laten vechten. De ontwikkeling hiervan werd versneld toen de Koreaanse taekwondomeester Jhoon Rhee zijn safe-T equipment introduceerde (zie foto). De promotor Howard Hanson zorgde ervoor dat de gevechten niet meer op de mat plaatsvonden, maar in de ring. Later richtte hij de W.K.A. op. Deze organisatie ging wereldwijd aan de slag en organiseerde ook wedstrijden in Japan. Deze vorm van kickboksen werd ook wel American Kickboxing genoemd en waaide in die tijd ook over naar Nederland.; lees verder...>